Dood aan de rijken

Met hooivorken staan we naast de jacht van de rijke man. Hij heeft een vermogen. Het vermogen groeit. Het groeit vanzelf. De rijke man koopt zo nu en dan een auto of een dure ketting voor zijn mooie, derde vrouw. Maar nooit kan hij meer uitgeven dan zijn vermogen groeit. Meerdere jachten heeft hij niet nodig. En van geld heb je tenslotte nooit genoeg. Deze gedachte komt bij ons allemaal wel eens op. Maar daarna gaan we maar weer snel over tot de orde van de dag. Want we kunnen er toch niets aan doen, althans niet alleen. Alleen als we met z n allen proberen de macht van de rijken te doorbreken zal dit lukken. De werkelijke vraag is dus wat de rijken wel kunnen en wij met z n allen niet. Ze werken samen, en weten dat dat goed is. Rijk zijn is dus eigenlijk de kwestie van je soortgenoten iets gunnen. Waarom kunnen wij dat niet?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Ik leef in de echte wereld; ik ben te oud voor speelgoed

Sneller dan ik kan denken wordt er gehandeld. Het gebeurt volledig geautomatiseerd. Zonder dat ik erover nadenk is de waarde veranderd. Zonder dat ik er vertrouwen in had, is de waarde gestegen. Zonder dat ik wist dat het waardeloos was, was het weg. Ik schrijf een blog over economie, mar het had eigenlijk net zo goed over het weer, voorgelezen door Erwin Krol kunnen gaan.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Ik verlang terug naar die goede ouwe tijd

Nederlanders hebben veel goeds aan de wereld geschonken, maar toen de VOC het eerste aandeel uitgaf hebben ze het kwaad in de wereld gezet. Met de uitgifte van aandelen beoogde de VOC de vijand te verslaan. Dat eerste aandeel heeft voor ons veel betekend. Je kunt het bewonderen in het Nationaal Archief. Maar zoals Rousseau al dat de uitvinder van het prikkeldraad de grootste dief was wil ik beweren dat wij met het uitvinden van het aandeel de grootste hebberigen van de aarde zijn geworden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Het kan me niet zo veel schelen wat er gebeurt.

Zolang het mij niet raakt, steek ik mijn kop in het zand. De economie gaat aan mij voorbij. Is dat erg? Ik denk dat de meeste mensen lekker meepraten over economie en de koppen uit de krant van hun voorkeur prima kunnen kopiëren, maar dat ze uiteindelijk alleen maar naar hun eigen portemonnee en die van de buurman kijken. Immers, waarom zou je de kranten tegenspreken. En als je dat al doet, wie is er in jou mening geïnteresseerd.? Daarom praat ik lekker mee, doe wat mijn buren doen en maak me druk over de koppen in de krant. Maar niet echt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Ik walg gewoon van de hele consumptiemaatschappij

Iedereen voelt wel aan dat er iets slechts kleeft aan onze comsumptiementalitieit. Meer toch kunnen we niet zonder. Zodra we stoppen met consumeren, daalt de economische groei of ontstaat er zelfs krimp. Het verschil tussen groei en krimp is soms maar één procent. Toch zijn er steeds meer mensen die proberen te ontsnappen aan deze gedachte en bewust kiezen voor iets anders. De een zoekt het in bewust minder werken, de ander in minder kopen of bewuster kopen. Een derde zoekt het in hergebruik of richt in een kleine of grotere kring tot produceren voor elkaar en dan ruilen. Jij timmert mijn tafel, dan kom ik 3 weken bij jou eten. Krimp is de nieuwe groei. De overheid fint dit allemaal niet leuk. Zij verdient haar geld met belasting op handel – BTW – of productie en winst – loon- en vennootschapsbelasting. Maar als we goed om ons heen kijken zijn we in Nederland te braaf. Vinden in vele landen niet al lang deze alternatieve vormen van krimp plaats. In Spanje kon ik bijna niet meer pinnen in de restaurants, in Griekenland kreeg ik korting op de overtocht als ik contant betaalde. Zijn wij in Nederland niet gewoon te lief en netjes?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

‘Ik kan de stand van de sterren voorspellen, maar de beurskoers van morgen is voor mij een raadsel.’

(Titel vrij geciteerd naar Newton) 

Wie zou er geen glazen bol willen hebben om toekomst te kunnen voorspellen zodat je nu alvast verstandige beslissingen kunt nemen? We proberen vaak onze beslissingen, ook economisch, te baseren op onze toekomstverwachtingen. Die beslissingen kunnen goed of slecht uitpakken. Zo werkt het vaak ook met financiële producten en daarom wil ik graag meer vertellen over derivaten. 

Waarom derivaten? Omdat dit effecten zijn waarover het vaak gaat in het nieuws en het daarom is het handig te weten wat dat nou precies zijn. Daarnaast fascineren ze me omdat ze goed laten zien hoe graag wij de toekomst willen beheersen. 

Er zijn talloze verschillende soorten derivaten zoals opties, swaps en futures. Ik ga proberen eenvoudig, misschien soms iets te eenvoudig, de essentie uit te leggen. 

Een derivaat is een middel waar een onderliggende waarde aan gekoppeld is. Dit kan graan zijn, maar ook een aandeel, geld of zelfs rente. De waarde van deze producten staat niet vast, hij verandert voortdurend omdat vraag en aanbod van deze onderliggende producten ook veranderen.  

Dat de waarde ofwel prijs telkens verandert, is lastig en daarom zijn er derivaten. Want met een derivaat maak je eigenlijk een afspraak dat je een bepaald product in de toekomst mag kopen of verkopen voor een van te voren afgesproken prijs. In de tussentijd kan de prijs van dat product (bijvoorbeeld graan) stijgen of dalen. Dat betekent dus dat je geluk of pech kunt hebben met het derivaat. 

Bij het opstellen van een derivaat zijn twee partijen betrokken. Een partij die het derivaat uitgeeft en een partij die het derivaat afneemt. Deze partijen hebben tegenovergestelde belangen. De een wil dat het graan meer waard wordt, de ander maakt winst als het graan minder waard wordt. Beide partijen hopen er uiteindelijk beter van te worden. 

Oorspronkelijk zijn derivaten bedoeld om risico’s af te dekken. Het lijkt alsof ze steeds vaker worden ingezet om snel geld te verdienen. 

Waarom het zo vaak mis gaat met derivaten? Dat komt omdat we soms denken dat we de toekomst kunnen voorspellen. Of doordat sommige derivaten zo ingewikkeld zijn dat het onduidelijk is wat het risico en de gemaakte afspraak inhoudt. Het lijkt soms alsof de uitgevende partij in het belang denkt van de afnemende partij. Maar dat is natuurlijk niet het geval. 

Binnenkort meer over hoe geldzucht de graanprijs hoog houdt. 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

De waarden bepalen wij

Niet eerder had ik me verdiept in economie, laat staan in beurshandel. Toch wilde ik rondleider worden bij effectenbeurs Euronext in Amsterdam omdat ik op zoek was naar een nieuwe wereld. Ik leerde alle wikipediapagina’s over effectenhandel uit mijn hoofd en blufte me door de sollicitatierondes. 

Een nieuwe wereld ging voor mij open, een nieuwe fascinatie maakte plaats in mijn leven. Economie is niet enkel getalletjes en euro’s, nee, economie is cultuur. Een cultuur die ingewikkeld wordt gemaakt, maar eigenlijk eenvoudig is. Het zijn wij die in de economie geloven en wij die hem kapot noemen. Maar ook wij zijn degene die hem creëren, interpreteren en waarden toekennen. Die waarden komen tot stand om dat wij bepaalde zaken belangrijk vinden. Economie is niet anoniem, economie gaat om waarden en die waarden bepalen wij! 

Ik zeg nu wel dat wij die waarden bepalen, maar doordat de economie ingewikkeld wordt gemaakt, is het soms moeilijk om te achterhalen hoe bepaalde waarden worden toegekend. Wie heeft er invloed of belang bij bepaalde waarde van een bepaald product en hoe wordt deze economische waarden gemeten? 

Meer weten over iets betekent eigenlijk altijd minder weten. Meer vragen dan antwoorden vallen mij lastig. De komende weken neem ik jullie mee in mijn fascinatie voor economie en zal ik proberen te verduidelijken wat voor mij eerst ook onduidelijk was. Maar eigenlijk hoop ik dat je na deze blogs meer vragen dan antwoorden hebt. 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

“Het voordeel van fictie is dat niemand kan zeggen dat het slecht is”

“Met verhalen schrijven creëer je je eigen waarheid”, vertelt Dunia Tourabi, Masterstudent Journalistiek en Nieuwe Media. De oud-studente Arabische letteren en cultuur schrijft fictie en won drie keer de literatuurwedstrijd El Hizjra. “Het voordeel van fictie is dat niemand kan zeggen dat het niet goed of niet waar is. Die kans is bij journalistieke producties veel groter.”

In de toekomst wil ze graag een boek uitbrengen. Haar huidige verhalen publiceert ze liever niet op internet, omdat dat reactie uitlokt en dat heeft ze liever niet. Het lijkt soms alsof Dunia zich niet kwetsbaar wil opstellen. “Ik schrijf voor mezelf en niet voor de reacties.” Het voordeel van een tijdschrift is volgens haar dat mensen het na een tijdje weer weggooien, terwijl alles wat er op internet geplaats wordt, weer opgerakeld kan worden.

Ze is gefascineerd door dialogen in ongemakkelijke situaties of dialogen uit het perspectief van een onverwachte verteller. De personages die haar dialogen vertolken zijn vaak uitgesproken typetje en al deze typetjes is iets van haar terug te vinden. Het verhaal waarmee ze voor het eerst een wedstrijd won, vond plaats in een beautysalon en werd vertelt uit het perspectief van een kat. “Dat was voor de lezer niet direct duidelijk en dat is dan juist de grappige aan dit verhaal. De kat maakt mee hoe vrouwen zich voorbereiden op hun eerste date en komt in aanraking met vrouwen uit verschillende culturen.”

De meeste dialogen rollen vaak zo uit haar pen. Het dialoog waar ze het meest trots op is, is er een die in een volle wachtkamer plaats vindt. Ze vindt het spannende aan dit dialoog dat de mensen in die wachtkamer er niet voor gekozen hebben om daar met elkaar te zitten. Meestal kan ze zich precies voorstellen wat de typetjes in deze situatie zouden zeggen.

Het doel van deze master is voor de Nederlandse met Marokkaanse ouders is om een ander Marokkaans geluid te laten horen. Ze vindt vaak dat de media een eenzijdig beeld laten zien van Marokkanen of moslims. ”Laatst nog kopte de Metro nog dat Moslims die Marokkaanse vrouw met wijnbar wilden vermoorden. Net alsof alle moslims haar dan dood willen.”

Toch raakt deze berichtgeving over moslims haar meestal niet. “De enige keer dat ik me echt gediscrimineerd voelde was tijdens het ‘minder Marokkanen-incident.’ Bij dit incident verbond hij een actie aan zijn uitspraak. En dat gaat me dan echt te ver!”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie